Φύσηξε αεράκι!

Φύσαγε!Ναι την μερα που σε γνώρισα φύσαγε πολύ!Η καρδιά μου ήταν πιο κρύα από τον καιρό!Κατάφερες να την ζεστάνεις.Κατάφερες να την αγκαλιάσεις.Την έκανες να θέλει να βρίσκεται στα χέρια σου.Ήξερε ότι την πόναγες και ήθελε να νιώθει αυτόν τον πόνο.Δεν το είχα καταλάβει αλλά ήθελα να νιώθω!Από το τίποτα επέλεγα τον πόνο για να νιώθω δυνατή.Με έκανες να το συνηθίσω και δημιούργησες μία καρδιά που θα σε ζητάει κρυφά.Το χειρότερο είναι ότι από τότε φυσάει συχνά,φυσάει και κρυώνω.Δεν θέλω τα δυο χέρια σου πια!Ας φυσάει!!!Ίσως να μην κάνει μόνο κακό το κρύο...Θα ρθει η μέρα που όσο και να φυσάει θα ζεσταίνομαι.Από τί?Από την φλόγα που σιγοκαίει μέσα μου και περιμένει ένα αεράκι για να φουντώσει!!!