Μαρμότα

Κι αν δεν υπάρχει αύριο? Αν ήξερες πως απο δω και πέρα θα ζεις την ίδια μέρα κάθε μέρα είσαι σίγουρος ότι θα έκανες τα ίδια πράγματα που κάνεις και τώρα ?
Πάντως αν μπορούσα να ζω την ίδια μέρα ξανά και ξανά,θα διάλεγα κάθε φορά να την περνάω μαζί σου!

Δεύτερη φορά θα σου έρθω

Θα θέλω να σε πάρω τηλέφωνο
Και δεν θα μπορώ
Θα πηγαίνω βόλτες
Και δεν θα είσαι μαζί μου
Θα λέω ανέκδοτα που σ'αρέσουν
Και δεν θα σαι εκεί για να γελάσεις
Θα χαμογελάω σε μια κάμερα
Και δίπλα μου θα ναι κάποιος άλλος
Θα τραγουδάω αγαπημένους σου στίχους
Και δεν θα τους ακούς
Θα ξυπνάω τα πρωινά
Και δεν θα μαι στην αγκαλιά σου
Θα συμβούν όλα αυτά
Και ούτε που θα καταλάβω πως θα σε ψάξω με την μία
Θα σε φιλήσω
Και εσύ θα με σκοτώσεις ξανά

Δέσμιοι της κούρασης

Τους έχω δει τους ανθρώπους πόσο λίγο προσπαθούν!!!Είτε πρόκειται για μια φιλία,μια δουλειά,μια νέα γνωριμία,έναν έρωτα,ένα όνειρο.Απογοητεύτηκαν νωρίς και δεν έχουν πια δύναμη.Δεν τους αδικώ.Και εγώ πληγωμένη καρδιά είμαι.Ίσως να έχω κάνει και εγώ κάποιους να δυσκολεύονται να προχωρήσουν.Να μην θέλουν να δώσουν τον εαυτό τους.Χαίρονται με τα λίγα και δεν πάνε για τα πολλά.Συμβιβάζονται.Αλλά αν δεν προσπαθήσουν,αν δεν βάλουν στόχους τότε τι κάνουνε?Εάν δεν κατασπαράξει ο ένας τον άλλον δίνοντας πόνο και αγάπη τότε γιατί να ζούνε?Εάν δεν δώσουν όλο τους το είναι ξανά και ξανά ποιά η ουσία?Γίνονται δέσμιοι της συνήθειας.Τους έχω δει τους ανθρώπους πόσο εύκολα κουράζονται!!!
Πώς να προσπαθήσω?Κουράστηκα!