5.7.11

Στιγμές!

Διαλέγω τις στιγμές μου. Εκείνες που θα κρατήσω και τις άλλες που θα αφήσω να χαθούν.
Πάντα επέλεγα τα ήσυχα μα δυνατά. Όχι από φόβο ούτε δισταγμό. Μα γιατί προτιμούσα τα μόνιμα και σταθερά. Αυτά που δεν θα σε προδώσουν με το πρώτο φύσημα του αγέρα
Εκείνα που ακόμη κι αν χαθούν θα έχουν αφήσει μέσα σου το πιο όμορφο κομμάτι...

Ακόμα...

Σ ερωτεύτηκα με όλη τη δύναμη μου, ήξερα πως είσαι εσύ ο εαυτός μου, στα μάτια σου έβλεπα την ψυχή μου, άγγιξες κάθε σημάδι μου απ το παρελθόν, έγινες ένα με το παρόν. Δεν υπήρχε τρόπος να σε οδηγήσω στο μέλλον μου, όμως το οτι κάποτε άγγιξα τα μάτια... σου κ το οτι μου έμαθες να αγαπάω τους ανθρώπους σαν μοναδικά πλάσματα, θα με κάνει να είμαι δίπλα σου για μια ζωή, γιατί δεν ήσουν μόνο ένα όνειρο, ακόμη υπάρχεις..