30.1.14

αφήσαμε την αγάπη μας στο παρελθόν

Έρχεσαι μήνες ολόκληρους μετά τον χωρισμό..και μου λες πως θες να είμαι δίπλα σου και ότι με θες και δεν θες καμία άλλη..εγώ πως θες να αντιδράσω?λες ότι έχεις μετανιώσει για όσα μου είπες και έκανες..αυτό δεν αλλάζει πως με πλήγωσες..δεν αλλάζει το ότι μετέτρεψες ένα κομμάτι μου σε κάτι άλλο.όταν μου έλειπες που ήσουν?κοίταγες μόνο τον εαυτό σου...και τώρα αυτό πρέπει να σε αφήσω να κάνεις...να μείνεις με τον εαυτό σου...μα έλα που εγώ είχα αληθινά συναισθήματα για σένα και δεν μπορώ να κάνω πως δεν νοιάζομαι...αλήθεια θέλω να είσαι ευτυχισμένος..όταν στο λέω το εννοώ..δεν σου κάνω πλάκα...όμως πρέπει να καταλάβεις ότι δεν θα είσαι μαζί μου..και σε αυτό ευθύνεσαι μόνο εσύ..που κατάφερες και κατέστρεψες τότε όλο αυτό που είχαμε..τώρα λυπάμαι δεν έχω άλλα δάκρυα για σένα...
Να με θυμάσαι ως την κοπέλα που σου έμαθε να αγαπάς και πως δεν είμαστε όλες ίδιες..κι ας άργησες να το καταλάβεις..άργησες να εκτιμήσεις αυτό που είχες!!! θα μου λες ότι δεν τελειώσαμε ακόμα όμως δεν είναι έτσι..πάντα θα υπάρχει το εσύ κι εγώ..αλλά στο παρελθόν..γιατί κάναμε αρκετά λάθη και δεν μπορούμε να το αλλάξουμε αυτό!

χάθηκες κι εσύ

Πολυκοσμία...δίνεται μια ροκ συναυλία και έχει μαζευτεί αρκετός κόσμος!Εκεί ανάμεσα βρίσκεται ένα κορίτσι που κλαίει...βασικά δακρύζει..και γύρω της τρία αγόρια που προσπαθούν να την ηρεμήσουν..αρχικά οι λέξεις που της λένε είναι:τι να κάνουμε?κάποια στιγμή θέλουμε να πάμε εξωτερικό οπότε θα μας χάσεις...
Ναι έβαλα τα κλάματα εκείνη την μέρα γιατί περνούσα την καλύτερη περίοδο της ζωής μου και δεν μπορούσα να φανταστώ πως θα έχανα αυτά τα άτομα..Πως για λίγο καιρό θα έπρεπε να βρίσκονται μακρυά μου..Βέβαια μου έκαναν πλάκα αλλά και μόνο στην σκέψη να τους χάσω στεναχωρήθηκα.. Ήμουν τόσο κοντά τους!Ένιωθα ότι επιτέλους είχα βρει που ανήκω..
Κι όμως...6 μήνες μετά όλα έχουν χαθεί...είμαι εγώ αυτή που πρέπει να το παίζω καλά με όλο το σκηνικό...Όμως δεν μπορώ!Με πονάει που πλέον δεν ξέρω την καθημερινότητά τους..που δεν ανήκω σε αυτήν...που τους νιώθω ξένους!Έδωσα ένα μεγάλο κομμάτι του εαυτού μου σε αυτή την περίοδο της ζωής μου και μου λείπει!Πάντα θα μου λείπει...Και πως να κάνω αλλιώς...?
Λένε ότι οι άνθρωποι πάντα φεύγουν...κι αν δεν φεύγουν αλλά εγώ τους διώχνω?
it was the best!!!!!!