Ας αντέξουμε!

Χάνω το νόημα!!!πάλι βρίσκομαι στο να με έχουν κυνηγήσει και τώρα να πρέπει να κυνηγήσω εγώ!Και να ακούω μην κάνεις αυτό,δεν θα το πετύχεις,κάνε το άλλο!δειξτου,μην του δείξεις τίποτα!βαρέθηκα και κουράστηκα.Θέλω για μια φορά να είναι όλες οι κινήσεις δικές μου!Θέλω όταν σου στέλνω μήνυμα να είναι γιατί το θέλω εγώ.Οταν σε αγκαλιάζω να ειναι γιατί το έχω ανάγκη!Όταν δεν θέλω να σε δω επειδή χάνομαι να είναι δική μου απόφαση!Να είμαστε φίλοι γιατί αυτό με κάνει χαρούμενη και μου την δίνει που είναι διαφορετικά και ακόμη και αν δεν είναι μου την δίνει που το βλέπω εγώ διαφορετικά.Δεν θέλω να σκέφτομαι αν κάτσω δίπλα σου θα αισθανθείς παράξενα?Θέλω να αφεθώ!Να νιώσω και όχι να φοβάμαι!Δεν θέλω να το πάρουμε από την αρχή,να αντέξουμε είναι το ζήτημα.Να αντέξουμε να κρύβουμε πως αισθανόμαστε,πως φοβόμαστε!Ναι δεν στο κρύβω φοβάμαι,φοβάμαι την ιδέα του ότι θα φύγει κάποιος!Φοβάμαι ότι θα φύγεις!Φοβάμαι ότι θα σε κάνω να φύγεις!Για αυτό σου λέω το ζήτημα δεν είναι να καταλάβουμε,είναι να αντέξουμε!

Και μετά ας μου λέει ο καθένας την γνώμη του!Θα μπορώ να την καταλάβω αφού θα ξέρω πως είσαι εδώ!