19.4.11

ραψωδός φιλόλογος(L)

Αυτό που ονειρεύομαι εγώ δεν είναι να μαι υπουργός σε κάποιο γαλαζοπράσινο καθεστώς αυτό που ονειρεύομαι και ζω για να το προσπαθώ είναι να γίνομαι καλύτερος άνθρωπος διαρκώς αυτό που από ονειρεύομαι μικρό παιδί είναι να μην είναι απλός περαστικός απ'τη γη να κάνω κάτι απλό όχι μεγάλο το λιθαράκι μου να βάλω στο οικοδόμημα που λέγεται ζωή αυτό που ονειρεύομαι εγώ δεν είναι σπίτια και χλιδές ούτε μια πανάκριβη mercedes αυτό που ονειρεύομαι και το χω στόχο ιερό είναι να αγγίξω με τους στίχους μου τους ακροατές αυτό που ονειρεύομαι από πιτσιρικάς  είναι να σε δω με πάθος τη ζωή να κοιτάς  μια σπίθα μόνο μες στη ματιά σου με σεβασμό στα όνειρα σου και σ'οσα έχεις ορκιστεί ν'αγαπας ονειρεύομαι,μα δεν αιθεροβατώ,βατό ή δύσβατο το μονοπάτι μου,ακολουθώ  αρνούμαι να παραιτηθώ και τη μοίρα μου να δεχθώ όσο έχω χέρια και μυαλό,με στυλό θα πολεμώ για να μπορώ να ξέρω πως έφυγα προσπαθώντας για να'μαι περήφανος για τα νιάτα μου γερνώντας οι άνθρωποι που μ'αγαπούν να που χαμογελώντας "ο ραψωδός φιλόλογος,έφυγε τραγουδώντας"

Ονειρεύομαι,ονειρεύομαι κάτι από παλιά τότε που ήμασταν ακόμη παιδιά πριν ο χρόνος έρθει και σκλαβώσει για πάντα αυτά  τα όνειρα που ήταν αθώα και αληθινά ονειρεύομαι,ονειρεύομαι κάτι από μικρός τότε που ήμουν ονειροπόλος τρελός αυτό που ονειρεύομαι από παιδάκι είναι να σταματήσει ο κόσμος μας να είναι κακός

Δεν ονειρεύομαι φήμη και φώτα δεν είναι σαν πρώτα δεν θέλω να γευτώ τα λαμπερά γεγονότα μα θέλω να αφεθώ στης μουσικής μου τη νότα του λαβύρινθου ν'αντικρίσω της εξόδου την πόρτα δεν ψάχνω δεσμίδες χρημάτων να έχω δεσμά δε θέλω σκλάβος να είμαι σε υλικά αγαθά μα να'μαι εντάξει με μένα για να κοιμάμαι καλά να μην δειλιάζω μπροστά στη ζωή που περνά να τρίξω τα θεμέλια της κοινωνίας με τη ρίμα που έχω δίαυλο επικοινωνίας και στην επανάσταση του στίχου μου να σε μυήσω να έχω δίπλα μου και κάποιον άλλο σα πολεμήσω ονειρεύομαι απλά να μην κάνω πίσω και το γόρδιο δεσμό της φυλακής μας να λύσω δίχως σπαθί με επιμονή και ξυράφι φωνή ονειρεύομαι αντίσταση στην υποταγή  να μην με βγάλει ψεύτη ο χρόνος μην είμαι μόνος γόνος της αμφισβήτησης επόμενο ο πόνος κι όμως ο τόνος θ'ανεβαίνει για να γίνει ο φόνος απ'του αντιπάλου τις φλέβες να πνίγει στο αίμα ο δρόμος δρόμος της φυγής απ'τα στενά της ντροπής που κάποιοι άλλοι σ'ανάγκασαν να διαβείς να τους πεις γι'αυτό που ονειρεύομαι μαχόμενος θα βρω την έξοδο μου ραπάροντας το όνειρο μου

Ονειρεύομαι,ονειρεύομαι κάτι από παλιά τότε που ήμασταν ακόμη παιδιά πριν ο χρόνος έρθει και σκλαβώσει για πάντα αυτά τα όνειρα που ήταν αθώα και αληθινά ονειρεύομαι,ονειρεύομαι κάτι από μικρός τότε που ήμουν ονειροπόλος τρελός αυτό που ονειρεύομαι από παιδάκι είναι να σταματήσει ο κόσμος μας να είναι κακός

http://www.youtube.com/watch?v=kJkfryjdQUo&feature=share

18.4.11

Αλλαγές....

Αλλαγή ονόματος ιστολογίου!!!Χα χα χα!!!Από εδώ και πέρα:Μια ιστορία αγάπης...Μία γιατί θα γράφω δικές μου ιστορίες και αγάπης γιατί χωρίς αγάπη δεν καταφέρνεις τίποτα! Και δεν νομίζω ότι θα ήθελε κάποιος να διαβάσει ιστορίες που ούτε καν εγώ που τις έζησα δεν τις είδα με αγάπη!!! Να δω πότε θα σταματήσω να είμαι τόσο αγαπησιάρα...Και προσεχώς έρχονται μόνο δικά μου κείμενα :)

11.4.11

Κατάλαβε επιτέλους...



Και άλλες σκέψεις! Δεν το αντέχω άλλο αυτό! Προσπαθώ να είμαι μακριά και όμως εσύ έρχεσαι συνέχεια κοντά! Κατάλαβε επιτέλουςΠονάω, αγαπάω αλλά δεν υπάρχει άλλη λύση από το να φύγω. Θέλω να φύγω…Να αλλάξω! Βέβαια μόνο αν εσύ οριστικά τέλος. Για αυτό πρέπει να μάθω. Πρέπει να αποφασίσω. Κατάλαβε επιτέλους…Μα βέβαια σιγά μην καταλάβαινες εσύ…εσύ εμένα;;; Ας γελάσω! Αν καταλάβαινες όλα όσα ένιωθα και νιώθω δεν θα είχαμε γίνει έτσι! Όλα θα ήταν αλλιώς. Όλα πιο εύκολα! Μα κατάλαβε επιτέλους…Υποτίθεται το μόνο που ήθελες ΠΑΝΤΑ είναι να είμαι εγώ καλά και χαρούμενη και αυτό πλέον κρίνεται από σένα. Μην φοβάσαι, αφέσου ξανά, ο έρωτας είναι δώρο ζωής! Κατάλαβε επιτέλους…Το θέμα δεν παίρνει άλλα περιθώρια!

5.4.11

θα περασει..

Μια μερα η ψυχη "ακουσε" τη καρδια να κλαιει.
Τι εχεις καρδια μου; Τη ρωτησε.!
Ποναω. Γεμισα πληγες. Θελω να ξαποστασω λιγο!
Ηρεμησε καρδια μου! Το ξερω.. Λεει η ψυχη!
Το ξερεις; Πως μπορεις να ξερεις;
Εγω κι εσυ ειμαστε ΕΝΑ! Οταν πονας ποναω..
Και οταν εισαι χαρουμενη ειμαι κι εγω..
Απλα η μια ειναι πιο δυνατη καθε φορα
για να στηριζει την αλλη.....Ετσι ειμαστε εμεις!
Σςςςςς.. ηρεμησε.. θα περασει..
Αυριο θα χαμογελαμε παλι και θα ξαναπονεσουμε
και θα ξαναχαμογελασουμε γιατι αυτο ειναι η ΖΩΗ....

2.4.11

Ανίκανη να σκεφτώ την συνέχεια...

Μέσα στο μάθημα...Στη σχολή...εκεί που θέλω να έρθεις και εσύ του χρόνου...Ναι το κατάλαβες ε?Πάλι σε σένα η σκέψη μου!!Γιατί άραγε?Πότε θα σταματήσει άραγε αυτό?Κάθε φορά που χαλάει η διάθεση κλείνομαι σπίτι..Δυο μέρες δεν ήρθα σχολή και με ρώταγαν που είμαι..Δεν μπορώ να κρυφτώ..Δεν μπορώ να κρύβω συναισθήματα..Ναι το κατάλαβε απο εκεί ή πιο απλά απο αυτα που γράφω?Πάντως ό,τι και να ισχύει ένα μονο ερώτημα μου έμεινε από τα τελευταία..Εσύ ποτέ δεν μίλαγες για το τι νιώθεις..Γιατί να μιλήσεις τώρα?Πάλι σε αδιέξοδο.Μαζί σου πάντα αδιέξοδο!Πλέον απλά ελπίζω να τα ξεκαθαρίσεις κάποια σιγμή.Εγώ ξέρω τι θέλω?Χμμ όχι αλλά σίγουρα δεν είμαι τόσο μπέρδεμα όσο το δικό μας θέμα..Τελειώνει το μάθημα..Σε αφήνω!Όπως λέει και ο σκηνοθέτης ανίκανος λαός για την τύχη μας..απογοητευμένοι από το σήμερα!Και εγώ απογοητευμένη από σένα,ανίκανη να σκεφτώ το ο,τιδήποτε για την πορεία μας!Μας,ναι μας γιατί θέλω να είναι κοινή...:)