Άλλο μη με φοβάσαι

Κάνετε κλικ στα πρόσωπα των ατόμων που θέλετε να επισημάνετε.

Άφησε τα μικρά σου μυστικά πάνω μου να ακουμπήσουν.....
Να ξαλαφρώσει η καρδιά σου και θα δεις
ότι όλες σου οι επιθυμίες θα γίνουν αρκεί εσύ να το θέλεις...
Και το μυαλό και το κορμί ανάσταση θα κάνουν...
Άφησε τα μικρά σου μυστικά
σιγά σιγά να βγούνε από μέσα σου...
Όλες σου οι αμαρτίες αυτές που χρόνια τώρα
κάνουν το στήθος σου να σπάει...
την ανάσα σου να είναι πιο βαριά
και το νού σου να σαλεύει.......
Άφησε τα μικρά σου μυστικά σε μένα να μιλήσουν...
Σε μένα που κρέμομαι τώρα πια στην γλύκα των χειλιών σου...
στο απαλό σου χάδι....
στη ζέστη των ματιών σου.....
Άφησε σε μένα τα μικρά σου μυστικά κι εγώ θα τρυπώσω σε όλες τις άκρες και τα σκοτεινά δρομάκια του σκοτεινού μυαλού σου...
Θα πιάσω κάθε πτυχή και κάθε επιθυμία σου...
Εγώ θα σου γιάνω όσο κανείς τον πόνο σου
γιατί εγώ θα γίνω το γιατρικό και το φάρμακό σου...
Άφησε τα μικρά σου μυστικά......
Άλλο μη με φοβάσαι.......!

Προσθέστε λεζάντα

. Δύο πράγματα μόνο ήθελα να σου πω..... Το πρώτο είναι ότι Σ΄ΑΓΑΠΑΩ.... Και το δεύτερο που ήθελα είναι... να σου ζητήσω να με συγχωρέσεις που δε μπορώ να σπάσω τα δάχτυλά μου, για να σταματήσω να σου γράφω αυτά που αισθάνομαι.........

ΝΕΡΑΙΔΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Πόσο καιρό έχει να σου πει κάποιος ένα όμορφο παραμύθι ??? Με δράκους και νεράιδες, που να μην εχει απαραίτητα "καλό" τέλος ???? Άκου λοιπόν ..... Ήταν κάποτε ένας δράκος. Ποτέ δεν είχε τη συντροφιά κάποιου και περιπλανιόταν σε βουνά και σε σπηλιές. Άλλωστε τι άλλο να έκανε από το να πετά από το ένα βουνό στο άλλο πότε να συλλογίζεται για την ύπαρξή του και πότε να σκίζει τα βράχια με τα νύχια του και να φυσά φλόγες. Μια μέρα λοιπόν μια νεράιδα ήρθε και κάθησε στη μύτη του... Ο δράκος ξαφνιάστηκε. Την κοίταξε στα μάτια και την ρώτησε - Δε φοβάσαι μήπως σε φάω; - Όχι.. είμαι πολύ μικρούλα για να χορτάσεις - Δε φοβάσαι μήπως σε φυλακίσω για πάντα; - Όχι...όποτε θέλω εξαφανίζομαι. - Δε φοβάσαι μήπως σε αγαπήσω; Η νεράιδα σάστισε, δεν περίμενε αυτή την ερώτηση...όμως του απάντησε - Όχι...όλοι θέλουν κάποτε να αγαπήσουν και να αγαπηθούν. Ο δράκος ένιωσε έντονα την επιθυμία να την αγκαλιάσει... όμως τα νύχια του κάρφωσαν τη μικρή νεράιδα... Θέλησε να τη φιλήσει...η καυτή ανάσα του έκαψε τα φτερά της. Ο δράκος δάκρυσε...όμως τα δάκρυά του την έπνιγαν. Η μικρή νεράιδα πέθαινε στην αγκαλιά του.. ...του ψιθύριζε απλά το μυστικό... ...δε φτάνει να θέλεις να αγαπήσεις... ....ΠΡΕΠΕΙ ΚΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙΣ...
 Και απ'ότι φαίνεται στη δική μας περίπτωση εσύ απλά ήθελες αλλά πoτέ δεν μπόρεσες όπως εγώ...

ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ

Μες στο φως έφευγες μες στο φως γινόσουν χωρισμός έμενα πίσω εγώ
Σ' όνειρο είχα δει φινάλε και αρχή κι έτρεμε το φιλί στα δύο μην κοπεί
Έφυγες τη στιγμή που σου 'χα αφεθεί που είχα αφεθεί...

Δεν είσαι εδώ
Δεν υπάρχεις πια μες στη ζωή μου
Δεν είσαι εδώ
Τώρα η νύχτα μετράει την αντοχή μου
Δεν είσαι εδώ, δεν είσαι εδώ...

Μες στο φως έφυγες μες στο φως έγινες χωρισμός έμεινα πίσω εγώ
Σ' όνειρο είχα δει φινάλε και αρχή κι έτρεμε η φωνή μη σπάσει και φανεί
Έφυγες τη στιγμή που σου 'χα αφεθεί που είχα αφεθεί...

Μου λειπεις

Κι αυτό το βράδυ σε σκέφτομαι. Τίποτα δεν είναι πια ίδιο. Ήρθαμε τόσο κοντά και μετά... Απλά χαθήκαμε... Χάθηκες... Φοβήθηκες που θα μας βγάλει... Είσαι αυτός που ερωτεύτηκα με την πρώτη ματιά και πάντα θα είσαι... αυτός που μ' έκανε να τον σκέφτομαι συνέχεια... Όλα μοιάζουν άδεια γιατί εσύ δεν είσαι εδώ... Μακάρι να 'ξερα γιατί αλήθεια δεν είμαστε μαζί... Τι δεν άντεξες; Κι αν είδα το τέλος πριν αρχίσουμε πάλι το ίδιο κάνει... Δεν είχα ποτέ την ευκαιρία που έπρεπε χαζούλη μου... Μου λείπεις... Πάντα μου λείπεις...