πριν το μαυρο,τα χρωματα

Και θα σε χανω,θα σε βρισκω
Θα λυπαμαι,θα χαιρομαι
Πιο πολυ απ'ολα θα μπερδευομαι
Γιατι μοιαζεις με γαληνη
Αλλα θα σαι το σκοταδι
Στο τελος αυτο μενει μονο
Δεν ειναι ολα μαυρα
Τ'αντιθετο,μαζι σου τα παντα εχουν χρωμα
Αλλα δεν θελω να ξεθωριασουν
Ο,τι ξεθωριαζει,ειτε ξεχνιεται
Ειτε χρησιμοποιειται τοσο που φθειρεται
Θελω να δημιουργουμε χρωματα
Ενα νεο ουρανιο τοξο
Ετσι ωστε οταν σε χασω και ερθει το μαυρο
Να θυμαμαι τα χρωματα και να μην ειναι μουντα
Ακου,ψαξε,δες
Οταν θα χαθουμε θα ειμαστε μια εκρηξη χρωματων