Ο φόβος της συνέχειας!

Άστον φόβο σου,ξέχνα τον,όλα αλλάζουν!
Ήρθα για να σε κάνω να νιώθεις ασφάλεια
Αυτός θα είναι πλέον ο σκοπός μου
Κι ας νιώθω σαν ένα δέντρο που
Εσύ μου τρως τους καρπούς!
Χαίρομαι που έτσι σε κάνω να ζεις
Το ξεχνάω γιατί ο φόβος μου
Είναι να μην είμαι μαζί σου
Τώρα που είμαι εδώ ξεχνιέμαι
Ξεχνάω τι φοβάμαι,ξεχνάω την βροχή
Φεύγει η αστραπή,δεν ακούγεται η βροντή
Γιατί με την μορφή σου έφερες τον ήλιο
Μεχρι και τα σύννεφα εξαφανίστηκαν!
Έτσι θέλω να ναι και ο δικός σου κόσμος
Φωτεινός και χαρούμενος
Σαν δυο λουλούδια που ανθίζουν δίπλα δίπλα
Και ζουν τα πάντα μαζί
Ξέροντας ότι θα μαραθούν
Και όμως άνθισαν μαζί
Δεν φοβήθηκαν. . .
Δεν φοβάμαι
Μην φοβάσαι!!!