είναι αυτός ο πόνος..όχι της αγάπης...αυτόν τον πόνο τον έχεις συνηθίσει...ξέρεις πως είναι...είναι κάτι άλλο,κάτι πιο σκοτεινό,πιο περίπλοκο!είναι το συναίσθημα του να πονάς γιατί ξέρεις ότι στα έφερε έτσι η καρδιά σου που θα χάσεις κάτι!γιατί έχεις συνηθίσει να χάνεις.να λες γιατί?και να μην παίρνεις απάντηση...να τριγυρνάς στον δρόμο,να κοιτάς τον κόσμο και να προσπαθείς να βρεις μια κίνηση που θα σου δείξει τι πρέπει να κάνεις,να ρωτάς τους φίλους σου για άσχετα ώστε από κει να βρεις μια λύση,να βλέπεις σειρές και να προσπαθείς να μπεις στην θέση των φανταστικών χαρακτήρων για να καταλάβεις,να ρωτάς τους φίλους σου ευθέως και να μην υπάρχει απάντηση καμιά!γιατί η απάντηση βρίσκεται σε αυτά τα δύο άτομα...τα οποία δεν μοιάζουν με κανέναν άλλον στον οποίο έψαχνες την λύση!το κλειδί είναι μέσα σου...μπορεί να μην το βρεις!να χάσεις μέρες,να τσακωθείς,να κλάψεις,να μείνεις πιο μόνη γιατί προσπάθησες για μια ακόμα φορά ακόμα να ακούσεις την καρδιά σου και αυτή σε κορόιδεψε...ΞΑΝΑ...ίσως και να μάθεις ότι αυτό το άτομο θα είναι πάντα εκεί για σένα και ότι είσαι τυχερή που το έχεις στη ζωή σου,ίσως και να ερωτευτείς,μπορεί να ήρθε η στιγμή να αλλάξουν τα πράγματα αλλά μεταξύ μας πιστεύεις ότι είσαι τόσο τυχερή που θα καταφέρεις να γίνουν όπως τα φαντάζεσαι?γιατί εμένα αυτός ο πόνος με τρώει...του να αισθάνομαι ότι ποτέ δεν θα έρθουν όπως τα έχω φανταστεί!και πίστεψέ με πονάει περισσότερο!γιατί δεν χάνεις ένα άτομο...χάνεις τον εαυτό σου!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου