20.9.11

Και τι μας μένει?

Σε θυμάμαι να μου λες και εγώ πάντα θα σ'αγαπάω...και μήνες μετά μας βλέπω τόσο μακρυά και αυτό πονάει!

Με ρώτησαν πρόσφατα αν θα προτιμούσα κάποιον άλλο για πρώτη σχέση μου..κάποιον που θα με αγάπαγε πραγματικά όπως είχα αγαπήσει εγώ εσένα...νομίζω την απάντηση την ξέρεις ήδη...απάντησα ΌΧΙ! ...δεν σε αλλάζω με κανέναν...είσαι μια πληγή που πάντα θα με πονάει!!!το τριαντάφυλλο μου...που ήταν τόσο ωραίο στην αρχή μέχρι που βγήκαν τα αγκάθια του και με πλήγωσαν τόσο βαθιά...
και πάνω που πίστευα ότι θα ηρεμούσα νιώθω ότι ΣΑΓΑΠΑΩ περισσότερο από ποτέ!


κι όπως λέει και η Θεοδωρίδου: έλα που δεν ξέρω πως να ησυχάσω....πως να σε διαγράψω....πως να σε ξεχάσω?????? έλα που δεν βλέπω πως να προχωρήσω.....έλα που δεν νιώθω τι να πάρω τι να αφήσω....ΕΛΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΝΑ ΞΕΚΟΛΛΗΣΩ...ΕΛΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΛΛΟΝ ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΩ :( <3


μα έλα που φοβάμαι....

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου